1. gr.
Til þess að afla innlends lánsfjár í samræmi við heimildir fjárlaga eða lánsfjárlaga hverju sinni er [ráðherra] fyrir hönd ríkissjóðs heimilt að gefa út til sölu skuldarviðurkenningar ríkissjóðs í formi ríkisskuldabréfa, spariskírteina og ríkisvíxla.
L. 126/2011, 98. gr.
2. gr.
2. gr.
Ríkisskuldabréf og spariskírteini má gefa út með verðtryggingu miðað við vísitölu sem [ráðherra] ákveður, gengi erlendra gjaldmiðla eða hin sérstöku dráttarréttindi Alþjóðagjaldeyrissjóðsins (SDR). [Ráðherra] er heimilt að ákveða lánskjör þessara bréfa og er ekki bundinn við almennar vaxtaákvarðanir Seðlabanka Íslands við þá ákvörðun.
[Ráðherra] getur ákveðið að gefa út ríkisvíxla sem greiðast skulu eftir ákveðinn tíma frá útgáfudegi, sem þó má ekki vera lengri en 12 mánuðir. [Ráðherra] getur ákveðið forvexti af víxlum þessum. Hann getur einnig ákveðið í stað forvaxta að víxlar þessir verði seldir á almennum markaði, þar á meðal samkvæmt tilboðum. Um víxla þessa skulu gilda almennar reglur laga um eiginvíxla.
L. 126/2011, 98. gr.
3. gr.
3. gr.
Lánsskjöl skv. 2. gr. skulu vera stimpilgjaldsfrjáls. …
[Ráðherra] getur falið Seðlabanka Íslands að annast útgáfu og sölu lánsskjala skv. 2. gr.
[Ráðherra] er heimilt að kveða nánar á um framkvæmd laga þessara með reglugerð.
L. 117/1989, 15. gr. L. 126/2011, 98. gr.