Lagasafn

Lög um verkfall opinberra starfsmanna

nr. 33/19155 greinar

Texti laganna

1. gr.

1. gr. Hver sá, er sjálfur tekur þátt í verkfalli, enda skyldi starfið unnið samkvæmt embættisskyldu eða sem sýslan í þarfir landsins, Landsbankans, spítala, sveitar, sýslu eða kaupstaðar, skal sæta [sektum eða [fangelsi allt að 2 árum],] eða embættis- eða sýslunarmissi, ef miklar sakir eru, enda liggi eigi þyngri refsing við samkvæmt öðrum lögum. … L. 82/1998, 144. gr. L. 10/1983, 1. gr.

2. gr.

2. gr. Hver sá, er hvetur eða tælir embættis- eða sýslunarmann eða ógnar honum til slíks verkfalls, er í 1. gr. segir, án þess að taka sjálfur þátt í því, eða veitir á annan hátt tilstyrk sinn til þess að slíkt verkfall hefjist eða haldi áfram, skal sæta [sektum eða [fangelsi allt að 2 árum],] ef miklar sakir eru, enda liggi eigi þyngri refsing við samkvæmt öðrum lögum. L. 82/1998, 144. gr. L. 10/1983, 1. gr.

3. gr.

3. gr. Embættis- eða sýslunarmaður, sem ógnar með að taka þátt í verkfalli, sem í 1. gr. segir, skal, enda þótt verkfallið komi eigi til framkvæmda, sæta sektum, … enda liggi eigi þyngri refsing við samkvæmt öðrum lögum. L. 10/1983, 1. gr.

4. gr.

4. gr. Sá, er ógnar embættis- eða sýslunarmanni eða hvetur eða tælir hann til að ógna með verkfalli, sem í 1. gr. segir, skal, enda þótt verkfallið komi eigi til framkvæmda, sæta sektum, … enda liggi eigi þyngri refsing við að öðrum lögum. L. 10/1983, 1. gr.

5. gr.

5. gr. … L. 19/1991, 194. gr.